Polski Advanced CAMS-Audit Exam Practice Test Two

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi zasady 50 procent, podmiot jest uznawany za objęty sankcjami, jeżeli jedna lub więcej osób zablokowanych posiada w nim łącznie, bezpośrednio lub pośrednio, 50 procent lub więcej udziałów własnościowych. W opisanym scenariuszu podmiot X (45 procent) oraz podmiot Y (10 procent) są osobami zablokowanymi (SDN). Ich łączny udział wynosi 55 procent, co przekracza wymagany próg. Agregacja udziałów ma zastosowanie niezależnie od tego, czy osoby te działają wspólnie, czy są od siebie niezależne. W rezultacie spółka Alfa jest traktowana tak samo jak podmioty znajdujące się na liście sankcyjnej.

Niepoprawnie: Podejście sugerujące kontynuowanie relacji ze względu na brak indywidualnego przekroczenia progu 50 procent przez każdego z udziałowców jest błędne, ponieważ ignoruje zasadę agregacji udziałów wielu osób zablokowanych. Zastosowanie progu 25 procent właściwego dla procedur AML przy identyfikacji beneficjenta rzeczywistego jest nieprawidłowe w kontekście sankcyjnym, gdyż standardy te służą innym celom regulacyjnym i mają inne progi procentowe. Skupienie się wyłącznie na analizie faktycznej kontroli nad zarządem jest niewystarczające, ponieważ w reżimie sankcyjnym OFAC samo przekroczenie progu własnościowego 50 procent skutkuje automatycznym objęciem podmiotu sankcjami, bez konieczności udowadniania sprawowania kontroli operacyjnej.

Wniosek: Zasada 50 procent wymaga sumowania udziałów wszystkich osób objętych sankcjami w strukturze własnościowej podmiotu w celu ustalenia, czy podlega on automatycznemu zablokowaniu.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC (Office of Foreign Assets Control), podmiot jest uznawany za objęty sankcjami, jeśli jedna lub więcej osób zablokowanych posiada w nim łącznie, bezpośrednio lub pośrednio, 50 procent lub więcej udziałów. W opisanym scenariuszu udziały dwóch osób sankcjonowanych (24% i 27%) sumują się do 51%, co przekracza próg 50%. Zasada ta ma zastosowanie niezależnie od tego, czy sam podmiot jest wymieniony na liście sankcyjnej, co stanowi kluczowy element należytej staranności w zakresie sankcji.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak agregacji udziałów jest błędne, ponieważ wytyczne wyraźnie nakazują sumowanie własności wszystkich osób zablokowanych przy ocenie statusu podmiotu. Skupienie się wyłącznie na faktycznej kontroli zarządczej jest niewystarczające w kontekście przepisów OFAC, które opierają się na twardym kryterium własnościowym, choć kontrola jest istotna w przepisach UE. Zastosowanie progu 25% właściwego dla procedur AML (Anti-Money Laundering) jest błędem merytorycznym, ponieważ w obszarze sankcji obowiązują inne, bardziej rygorystyczne limity procentowe określające automatyczne objęcie restrykcjami.

Wniosek: Przy ocenie zgodności z zasadą 50% należy zawsze sumować udziały wszystkich osób objętych sankcjami, aby ustalić, czy podmiot jest zablokowany z mocy prawa.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC (Zasada 50%) oraz regulacjami Unii Europejskiej, podmiot uznaje się za objęty sankcjami, jeżeli jedna lub więcej osób znajdujących się na listach sankcyjnych posiada w nim łącznie 50% lub więcej udziałów. W opisanym scenariuszu suma udziałów dwóch osób sankcjonowanych wynosi 55% (40% + 15%), co oznacza, że spółka Alfa Sp. z o.o. jest traktowana jako podmiot zablokowany na mocy prawa, nawet jeśli nie została ona bezpośrednio wymieniona z nazwy na listach sankcyjnych. Agregacja udziałów jest kluczowym elementem należytej staranności w zakresie sankcji.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak sankcji z powodu braku indywidualnego pakietu większościowego jest błędne, ponieważ organy regulacyjne wymagają sumowania udziałów wszystkich osób zablokowanych. Sugestia dotycząca proporcjonalnego blokowania środków (tylko 55%) jest niezgodna z prawem, gdyż status sankcyjny podmiotu ma charakter binarny – albo cały podmiot jest zablokowany, albo nie. Skupienie się wyłącznie na kontroli zarządczej przy jednoczesnym ignorowaniu przekroczenia progu własnościowego 50% stanowi poważne naruszenie compliance, ponieważ własność na tym poziomie automatycznie skutkuje objęciem podmiotu restrykcjami.

Wniosek: Zasada 50% wymaga agregacji udziałów wszystkich osób objętych sankcjami, co oznacza, że podmiot jest zablokowany, jeśli łączny udział takich osób osiąga lub przekracza próg 50%.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC oraz regulacjami UE, podmiot uznaje się za objęty sankcjami, jeśli jedna lub więcej osób objętych sankcjami posiada w nim łącznie 50 procent lub więcej udziałów, niezależnie od tego, czy własność jest bezpośrednia czy pośrednia. Skuteczny system AST musi uwzględniać agregację tych udziałów. Audyt powinien wskazać na konieczność dostosowania technologii do identyfikacji takich powiązań, aby zapobiec unikaniu sankcji poprzez struktury wielopoziomowe i spółki fasadowe. Właściwe podejście wymaga, aby systemy przesiewowe były skonfigurowane pod kątem wykrywania własności pośredniej, co jest kluczowym elementem należytej staranności w zakresie sankcji.

Niepoprawnie: Podejście sugerujące stosowanie progu 25 procent jest błędne w kontekście sankcyjnym, ponieważ próg ten dotyczy standardowych procedur AML i identyfikacji beneficjentów rzeczywistych, podczas gdy przepisy sankcyjne (zasada 50 procent) są bardziej rygorystyczne i wymagają agregacji. Ograniczenie przesiewania wyłącznie do list ONZ jest niewystarczające dla instytucji o zasięgu międzynarodowym, gdyż ignoruje ryzyko związane z sankcjami jednostronnymi (np. OFAC, UE), co może prowadzić do poważnych konsekwencji prawnych i finansowych. Zastosowanie wyłącznie dopasowania ścisłego (exact match) jest wysoce ryzykowne, ponieważ uniemożliwia wykrycie technik uchylania się od sankcji, takich jak celowe błędy w pisowni, transliteracja czy drobne modyfikacje nazw, które są skutecznie identyfikowane przez logikę rozmytą (fuzzy matching).

Wniosek: Kluczowym elementem skutecznego systemu przesiewowego jest stosowanie zasady 50 procent z uwzględnieniem agregacji udziałów bezpośrednich i pośrednich oraz wykorzystanie zaawansowanej logiki rozmytej.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi zasady 50 procent, każdy podmiot, który jest własnością jednej lub większej liczby osób zablokowanych, posiadających łącznie 50 procent lub więcej udziałów, jest uważany za podmiot zablokowany. Kluczowym aspektem jest tutaj agregacja udziałów: jeśli suma udziałów wszystkich osób znajdujących się na liście SDN wynosi co najmniej 50 procent, podmiot ten jest traktowany tak, jakby sam znajdował się na liście, nawet jeśli nie został na niej imiennie wymieniony. Brak indywidualnej kontroli operacyjnej nie zmienia statusu własnościowego w świetle tych przepisów.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak blokady przy braku indywidualnej kontroli jest błędne, ponieważ zasada 50 procent opiera się na kryterium własnościowym, a nie wyłącznie na faktycznym sprawowaniu zarządu. Sugestia zastosowania progu 25 procent wynika z pomylenia standardowych procedur AML dotyczących identyfikacji beneficjenta rzeczywistego z rygorystycznymi wymogami sankcyjnymi, gdzie progi są zdefiniowane inaczej. Z kolei poleganie wyłącznie na braku bezpośredniego wpisu spółki na listę sankcyjną lub na jej bezpiecznej jurysdykcji ignoruje mechanizm przenikania sankcji przez strukturę własnościową, co stanowi istotne ryzyko braku zgodności.

Wniosek: W ramach reżimu sankcyjnego udziały osób zablokowanych podlegają agregacji, co oznacza, że podmiot jest sankcjonowany, jeśli suma udziałów wszystkich osób z listy SDN wynosi co najmniej 50 procent.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi zasady 50%, podmiot jest uznawany za zablokowany, jeżeli jedna lub więcej osób zablokowanych posiada w nim łącznie, bezpośrednio lub pośrednio, co najmniej 50% udziałów. W opisanym scenariuszu Pan X (osoba SDN) posiada 45% udziałów bezpośrednio. Ponieważ Pan X posiada również 55% udziałów w Spółce Beta, Spółka Beta sama staje się podmiotem zablokowanym na mocy tej samej zasady. W rezultacie 10% udziałów Spółki Beta w Spółce Alfa jest traktowane jako własność podmiotu zablokowanego. Sumując udziały bezpośrednie (45%) i pośrednie poprzez zablokowaną Spółkę Beta (10%), otrzymujemy 55%, co skutkuje automatycznym zablokowaniem Spółki Alfa.

Niepoprawnie: Twierdzenie, że udziały pośrednie są brane pod uwagę tylko przy 100% własności w podmiocie pośredniczącym, jest błędne, ponieważ próg 50% stosuje się kaskadowo do każdego ogniwa w łańcuchu własności. Nieprawidłowe jest również założenie, że zasada 50% nie pozwala na łączenie różnych form własności (bezpośredniej i pośredniej) tej samej osoby zablokowanej. Sugestia, że decydująca jest wyłącznie kontrola zarządcza lub wzmożona należyta staranność (EDD) zamiast automatycznego zablokowania, ignoruje rygorystyczny charakter przepisów OFAC, które opierają się na matematycznym progu własności kapitałowej.

Wniosek: Zasada 50% wymaga agregacji wszystkich udziałów bezpośrednich i pośrednich należących do osób zablokowanych, przy czym każdy podmiot posiadany w co najmniej 50% przez osobę zablokowaną jest sam traktowany jako zablokowany w dalszych obliczeniach.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi podmiotów należących do osób zablokowanych (tzw. Revised Guidance on Entities Owned by Persons Whose Property and Interests in Property are Blocked), podmiot jest uznawany za objęty sankcjami, jeśli jedna lub więcej osób zablokowanych posiada w nim łącznie, bezpośrednio lub pośrednio, 50% lub więcej udziałów. W opisanym scenariuszu podmiot A (30%) oraz podmiot B (25%) posiadają łącznie 55% udziałów w spółce Gamma. Ponieważ suma udziałów osób zablokowanych przekracza próg 50%, spółka Gamma jest automatycznie traktowana jako podmiot zablokowany na mocy prawa, nawet jeśli nie została ona wymieniona z nazwy na liście SDN. Jest to kluczowy element należytej staranności w zakresie sankcji, wymagający agregacji udziałów wszystkich zablokowanych stron.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak sankcji z powodu braku indywidualnego przekroczenia progu 50% przez każdego z udziałowców z osobna jest błędne, ponieważ wytyczne OFAC wyraźnie nakazują sumowanie udziałów wszystkich osób zablokowanych. Sugestia zastosowania progu 25% wynika z pomylenia standardów AML dotyczących identyfikacji beneficjenta rzeczywistego z rygorystycznymi progami własnościowymi w reżimie sankcyjnym. Z kolei skupienie się wyłącznie na kontroli operacyjnej zamiast na strukturze kapitałowej jest niewystarczające, gdyż zasada 50% opiera się na własności i skutkuje automatycznym zablokowaniem mienia bez konieczności udowadniania faktycznego wywierania wpływu na zarząd.

Wniosek: Zasada 50% OFAC wymaga sumowania udziałów wszystkich osób zablokowanych w celu ustalenia, czy podmiot zależny podlega automatycznym sankcjom blokującym.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC oraz regulacjami Unii Europejskiej dotyczącymi zasady 50 procent, podmiot uznaje się za objęty sankcjami, jeżeli jedna lub więcej osób sankcjonowanych posiada w nim łącznie 50 procent lub więcej udziałów, bezpośrednio lub pośrednio. W opisanym scenariuszu osoba sankcjonowana posiada 48 procent udziałów bezpośrednio oraz 5 procent pośrednio (poprzez spółkę w pełni kontrolowaną), co daje łącznie 53 procent. Przekroczenie progu 50 procent oznacza, że Alpha Logistics jest traktowana jako podmiot zablokowany, co wymaga wstrzymania transakcji i zamrożenia funduszy.

Niepoprawnie: Podejście zakładające, że 48 procent udziałów nie przekracza progu, jest błędne, ponieważ ignoruje udziały pośrednie, które muszą być sumowane zgodnie z zasadami agregacji. Poleganie na progu 25 procent charakterystycznym dla procedur AML jest nieprawidłowe w kontekście sankcji, gdzie obowiązują inne, bardziej rygorystyczne limity własnościowe. Warunkowa realizacja transakcji z prośbą o licencję po fakcie jest niedopuszczalna, ponieważ operacje z podmiotem sankcjonowanym bez uprzednio wydanej licencji stanowią bezpośrednie naruszenie prawa.

Wniosek: Zasada 50 procent wymaga zsumowania wszystkich bezpośrednich i pośrednich udziałów osób sankcjonowanych w celu ustalenia, czy dany podmiot podlega restrykcjom.

Poprawnie: Zgodnie z zasadą 50 procent (50 Percent Rule) stosowaną przez OFAC oraz wytycznymi Unii Europejskiej, podmiot uznaje się za objęty sankcjami, jeżeli jedna lub więcej osób wpisanych na listę sankcyjną posiada w nim łącznie 50 procent lub więcej udziałów, bezpośrednio lub pośrednio. W opisanym scenariuszu osoba objęta sankcjami posiada 45 procent udziałów bezpośrednio oraz 10 procent pośrednio poprzez kontrolowaną przez siebie spółkę cypryjską, co sumarycznie daje 55 procent udziałów. W takiej sytuacji podmiot jest traktowany tak, jakby sam znajdował się na liście, co obliguje instytucję finansową do zablokowania transakcji i zamrożenia środków.

Niepoprawnie: Podejście ograniczające się wyłącznie do weryfikacji udziałów bezpośrednich jest błędne, ponieważ ignoruje strukturę kontroli pośredniej, co jest częstą metodą unikania sankcji. Uzyskanie oświadczenia od klienta o braku wpływu na zarządzanie nie zdejmuje z instytucji obowiązku przestrzegania progów własnościowych. Samo zaraportowanie transakcji jako podejrzanej bez jej uprzedniego zablokowania stanowiłoby naruszenie przepisów o zamrażaniu aktywów w przypadku podmiotów kontrolowanych przez osoby na listach sankcyjnych. Z kolei ubieganie się o licencję ogólną nie ma zastosowania w sytuacji, gdy transakcja narusza podstawowe zakazy handlowe z podmiotem objętym sankcjami bez wyraźnego wyłączenia ustawowego.

Wniosek: Prawidłowa ocena ryzyka sankcji wymaga agregacji wszystkich udziałów bezpośrednich i pośrednich osób objętych restrykcjami w celu zweryfikowania zasady 50 procent.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi zasady 50 procent, podmiot jest uważany za zablokowany, jeśli jedna lub więcej osób objętych sankcjami posiada w nim łącznie, bezpośrednio lub pośrednio, 50 procent lub więcej udziałów. W przedstawionym scenariuszu osoba z listy SDN posiada 45 procent udziałów bezpośrednio oraz kontroluje 60 procent udziałów w spółce Beta, która posiada 10 procent udziałów w spółce Alfa. Obliczając udział pośredni (60 procent z 10 procent), otrzymujemy 6 procent. Łączny udział osoby sankcjonowanej wynosi zatem 51 procent (45 procent bezpośrednio + 6 procent pośrednio), co przekracza próg 50 procent i skutkuje automatycznym objęciem spółki Alfa sankcjami, nawet jeśli nie figuruje ona bezpośrednio na liście.

Niepoprawnie: Podejście zakładające traktowanie podmiotu jedynie jako wysokiego ryzyka bez jego blokowania jest błędne, ponieważ ignoruje zasadę agregacji udziałów pośrednich, która jest kluczowa dla interpretacji przepisów OFAC. Zastosowanie progu 25 procent charakterystycznego dla procedur AML dotyczących beneficjenta rzeczywistego jest nieprawidłowe w kontekście sankcyjnym, gdzie obowiązują specyficzne limity własnościowe (zazwyczaj 50 procent). Oczekiwanie na wyraźne wymienienie podmiotu na liście sankcyjnej przed podjęciem działań jest ryzykowne i niezgodne z charakterem zasady 50 procent, która nakłada na instytucje finansowe obowiązek samodzielnej identyfikacji i blokowania podmiotów kontrolowanych przez osoby sankcjonowane.

Wniosek: Skuteczna kontrola sankcji wymaga agregowania wszystkich bezpośrednich i pośrednich udziałów własnościowych osób sankcjonowanych w celu ustalenia, czy podmiot podlega automatycznemu zablokowaniu na mocy zasady 50 procent.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi podmiotów należących do osób zablokowanych (tzw. zasada 50%), każdy podmiot, który jest własnością w co najmniej 50 procentach, bezpośrednio lub pośrednio, jednej lub większej liczby osób zablokowanych, jest uważany za zablokowany. W opisanym scenariuszu podmiot z listy SDN posiada 45% udziałów bezpośrednio oraz kontroluje 60% udziałów w spółce Beta, która posiada 10% udziałów w spółce Alfa. Obliczając udział pośredni (60% z 10% = 6%) i dodając go do udziału bezpośredniego (45%), otrzymujemy łączny wynik 51%. Przekroczenie progu 50% oznacza, że spółka Alfa jest automatycznie objęta sankcjami, nawet jeśli nie figuruje ona imiennie na liście SDN.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak sankcji ze względu na 45% udział bezpośredni jest błędne, ponieważ ignoruje wymóg agregacji udziałów pośrednich i bezpośrednich wszystkich podmiotów zablokowanych. Skupienie się wyłącznie na kontroli operacyjnej lub zarządczej jest niewystarczające w kontekście przepisów OFAC, które opierają się na sztywnym progu własnościowym, niezależnie od faktycznego sprawowania kontroli. Zastosowanie progu 25% jest typowe dla procedur AML/KYC przy identyfikacji beneficjenta rzeczywistego, jednak w reżimie sankcyjnym OFAC kluczowy jest próg 50%, a jego błędne zinterpretowanie może prowadzić do naruszenia przepisów lub nieuzasadnionego blokowania transakcji.

Wniosek: Skuteczna analiza sankcyjna wymaga agregowania wszystkich bezpośrednich i pośrednich udziałów podmiotów zablokowanych, aby sprawdzić, czy łączna własność osiąga lub przekracza próg 50 procent.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC oraz regulacjami Unii Europejskiej dotyczącymi własności i kontroli, podmiot uznaje się za objęty sankcjami, jeśli jedna lub więcej osób objętych sankcjami posiada w nim łącznie 50% lub więcej udziałów. W analizowanym scenariuszu osoba z listy SDN posiada 45% udziałów bezpośrednio oraz sprawuje kontrolę nad kolejnymi 10% udziałów poprzez umowę powierniczą. Agregacja tych udziałów (45% + 10% = 55%) powoduje przekroczenie progu 50%, co skutkuje tym, że polska spółka jest traktowana jako podmiot objęty sankcjami z mocy prawa, nawet jeśli sama nie figuruje na listach.

Niepoprawnie: Podejście sugerujące brak działań blokujących ze względu na bezpośredni udział wynoszący tylko 45% jest błędne, ponieważ ignoruje zasadę agregacji udziałów pośrednich i kontroli. Propozycja zastosowania wyłącznie wzmożonej należytej staranności (EDD) jest niewystarczająca w sytuacji, gdy próg własnościowy został przekroczony, co wymaga natychmiastowego zamrożenia aktywów lub odrzucenia transakcji. Oczekiwanie na instrukcje od krajowego organu nadzorczego przed podjęciem działań jest ryzykowne i niezgodne z wymogiem natychmiastowego stosowania sankcji finansowych bezpośrednio po zidentyfikowaniu struktury własnościowej przekraczającej progi regulacyjne.

Wniosek: Skuteczna analiza sankcyjna wymaga sumowania udziałów bezpośrednich i pośrednich wszystkich osób objętych restrykcjami w celu zweryfikowania, czy łączny poziom własności osiągnął lub przekroczył próg 50%.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi Unii Europejskiej oraz interpretacjami OFAC, podmiot uznaje się za objęty sankcjami nie tylko wtedy, gdy osoba sankcjonowana posiada w nim co najmniej 50% udziałów, ale również w sytuacji sprawowania nad nim faktycznej kontroli. Kryterium kontroli obejmuje m.in. prawo do powoływania lub odwoływania większości członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego. W opisanym scenariuszu, mimo że bezpośredni udział wynosi 48%, prawo do kształtowania składu rady nadzorczej oznacza sprawowanie dominującego wpływu, co obliguje instytucję finansową do traktowania podmiotu jako zablokowanego.

Niepoprawnie: Podejście zakładające, że liczy się wyłącznie matematyczny próg 50% udziałów, jest błędne, ponieważ ignoruje unijne i amerykańskie przepisy dotyczące kontroli pośredniej i dominującego wpływu. Twierdzenie, że uprawnienia do powoływania zarządu są istotne tylko dla procedur AML (identyfikacji beneficjenta rzeczywistego), jest nieprawidłowe, gdyż weryfikacja sankcyjna musi obejmować strukturę decyzyjną podmiotu. Z kolei rekomendacja ubiegania się o licencję ogólną jest nieadekwatna na etapie oceny statusu klienta; licencje służą do legalizacji transakcji z podmiotami już uznanymi za sankcjonowane, a nie do rozstrzygania wątpliwości co do ich statusu własnościowego.

Wniosek: Skuteczna weryfikacja sankcyjna wymaga analizy zarówno progów własnościowych, jak i kryteriów kontroli, ponieważ dominujący wpływ osoby sankcjonowanej skutkuje objęciem podmiotu restrykcjami niezależnie od posiadania mniejszościowego pakietu udziałów.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC oraz regulacjami unijnymi, zasada 50 procent wymaga sumowania udziałów wszystkich podmiotów objętych sankcjami w danej strukturze własnościowej. Jeśli łączny udział podmiotów znajdujących się na listach sankcyjnych wynosi 50 procent lub więcej, podmiot zależny jest traktowany tak, jakby sam był objęty sankcjami, nawet jeśli nie figuruje bezpośrednio na liście. W opisanym scenariuszu suma udziałów wynosi 55 procent (40 procent plus 15 procent), co oznacza, że bank popełnił błąd, nie stosując zasady agregacji i błędnie uznając, że brak pojedynczego większościowego udziałowca zwalnia podmiot z restrykcji.

Niepoprawnie: Podejście sugerujące, że brak kontroli operacyjnej zwalnia z sankcji, jest błędne, ponieważ zasada 50 procent opiera się przede wszystkim na kryterium własnościowym, a nie tylko na faktycznym zarządzaniu. Propozycja zastosowania progu 25 procent jest nieprawidłowa, gdyż miesza standardy identyfikacji beneficjenta rzeczywistego w ramach AML z rygorystycznymi progami własnościowymi w reżimach sankcyjnych. Twierdzenie, że zasada 50 procent dotyczy wyłącznie bezpośredniego posiadania udziałów przez jeden podmiot, jest niezgodne z wytycznymi organów regulacyjnych, które wyraźnie nakazują agregację udziałów wszystkich osób i podmiotów zablokowanych w celu ustalenia statusu sankcyjnego spółki zależnej.

Wniosek: Zasada 50 procent wymaga agregacji udziałów wszystkich podmiotów sankcjonowanych w strukturze własnościowej, co oznacza, że łączny udział przekraczający ten próg automatycznie przenosi status sankcyjny na podmiot zależny.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC (Zasada 50%) oraz regulacjami Unii Europejskiej, podmiot jest uznawany za objęty sankcjami, jeśli osoby na listach sankcyjnych posiadają w nim łącznie 50% lub więcej udziałów (agregacja). Ponadto, zarówno OFAC, jak i organy UE kładą duży nacisk na koncepcję kontroli. Nawet jeśli progi własnościowe nie zostaną osiągnięte, podmiot może zostać uznany za sankcjonowany, jeśli osoba objęta sankcjami sprawuje nad nim faktyczną kontrolę (np. prawo do mianowania zarządu). Audyt musi zatem zalecić podejście uwzględniające oba te aspekty, aby zapobiec naruszeniom wynikającym z rozproszonej struktury własnościowej osób sankcjonowanych.

Niepoprawnie: Podejście sugerujące brak konieczności agregacji udziałów jest błędne, ponieważ standardy OFAC wyraźnie wymagają sumowania udziałów wszystkich osób zablokowanych w celu ustalenia, czy podmiot jako całość podlega sankcjom. Poleganie wyłącznie na automatyzacji i certyfikacji dostawcy oprogramowania bez weryfikacji wewnętrznych reguł logicznych (takich jak agregacja) jest niewystarczające z punktu widzenia audytu opartego na ryzyku, gdyż systemy AST często wymagają specyficznej konfiguracji pod daną jurysdykcję. Z kolei stosowanie progów AML (25%) zamiast sankcyjnych (50%) jest błędem metodologicznym; choć próg 25% wydaje się bezpieczniejszy, zasady te służą innym celom i nie uwzględniają specyficznej dla sankcji logiki agregacji oraz definicji kontroli, co może prowadzić do błędnej klasyfikacji ryzyka.

Wniosek: Skuteczny program zgodności z sankcjami musi uwzględniać agregację udziałów wszystkich osób zablokowanych oraz niezależną ocenę kontroli nad podmiotem, wykraczając poza proste progi własnościowe pojedynczych osób.

Poprawnie: W jurysdykcji Unii Europejskiej ocena podmiotu pod kątem sankcji opiera się na dwóch filarach: własności oraz kontroli. Zgodnie z wytycznymi Rady UE, podmiot uznaje się za kontrolowany przez osobę sankcjonowaną, jeśli posiada ona prawo do mianowania lub odwoływania większości członków organu administracyjnego, zarządzającego lub nadzorczego. W opisanym scenariuszu, mimo że udział kapitałowy wynosi 48%, sprawowanie faktycznej kontroli nad radą nadzorczą sprawia, że podmiot ten musi być traktowany jako objęty sankcjami, co wymaga zamrożenia jego aktywów i zakazu udostępniania mu zasobów gospodarczych.

Niepoprawnie: Podejście zakładające, że tylko przekroczenie progu 50% własności jest wiążące, jest błędne, ponieważ ignoruje unijne przepisy dotyczące sprawowania kontroli nad podmiotem. Skupienie się wyłącznie na zasadach agregacji stosowanych przez OFAC jest nieprawidłowe w kontekście instytucji działającej w UE, która musi w pierwszej kolejności przestrzegać rozporządzeń unijnych, gdzie definicja kontroli jest kluczowa. Propozycja ubiegania się o licencję generalną jest niewłaściwa, ponieważ licencje są wydawane na konkretne działania w drodze wyjątku, a nie służą do rozstrzygania statusu podmiotu, który na mocy przepisów o kontroli powinien zostać uznany za sankcjonowany.

Wniosek: W ramach audytu sankcji w UE należy pamiętać, że kryterium kontroli nad zarządem podmiotu jest tak samo istotne jak posiadanie większościowego pakietu udziałów.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC (Zasada 50%) oraz regulacjami Unii Europejskiej, podmiot jest uznawany za objęty sankcjami, jeśli osoby na listach sankcyjnych posiadają w nim łącznie 50% lub więcej udziałów (agregacja). Ponadto, zarówno OFAC, jak i organy UE kładą duży nacisk na koncepcję kontroli. Nawet jeśli progi własnościowe nie zostaną osiągnięte, podmiot może zostać uznany za sankcjonowany, jeśli osoba objęta sankcjami sprawuje nad nim faktyczną kontrolę (np. prawo do mianowania zarządu). Audyt musi zatem zalecić podejście uwzględniające oba te aspekty, aby zapobiec naruszeniom wynikającym z rozproszonej struktury własnościowej osób sankcjonowanych.

Niepoprawnie: Podejście sugerujące brak konieczności agregacji udziałów jest błędne, ponieważ standardy OFAC wyraźnie wymagają sumowania udziałów wszystkich osób zablokowanych w celu ustalenia, czy podmiot jako całość podlega sankcjom. Poleganie wyłącznie na automatyzacji i certyfikacji dostawcy oprogramowania bez weryfikacji wewnętrznych reguł logicznych (takich jak agregacja) jest niewystarczające z punktu widzenia audytu opartego na ryzyku, gdyż systemy AST często wymagają specyficznej konfiguracji pod daną jurysdykcję. Z kolei stosowanie progów AML (25%) zamiast sankcyjnych (50%) jest błędem metodologicznym; choć próg 25% wydaje się bezpieczniejszy, zasady te służą innym celom i nie uwzględniają specyficznej dla sankcji logiki agregacji oraz definicji kontroli, co może prowadzić do błędnej klasyfikacji ryzyka.

Wniosek: Skuteczny program zgodności z sankcjami musi uwzględniać agregację udziałów wszystkich osób zablokowanych oraz niezależną ocenę kontroli nad podmiotem, wykraczając poza proste progi własnościowe pojedynczych osób.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi zasady 50 procent, każdy podmiot, który jest własnością w 50 procentach lub więcej, bezpośrednio lub pośrednio, jednej lub większej liczby osób zablokowanych (SDN), jest uważany za zablokowany. Kluczowym aspektem tej regulacji jest wymóg agregacji udziałów. Jeśli suma udziałów wszystkich podmiotów znajdujących się na liście SDN wynosi co najmniej 50 procent, podmiot zależny jest automatycznie traktowany jako zablokowany, nawet jeśli jego nazwa nie widnieje na liście sankcyjnej. W opisanym scenariuszu łączny udział podmiotów zablokowanych wynosi 55 procent (45 procent plus 10 procent), co obliguje instytucję do zablokowania aktywów i transakcji tego klienta.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak blokady z powodu braku pakietu kontrolnego u pojedynczego udziałowca jest błędne, ponieważ ignoruje zasadę agregacji udziałów wielu osób zablokowanych. Twierdzenie, że podmiot musi być wyraźnie wymieniony z nazwy na liście SDN, jest niezgodne z koncepcją sankcji dorozumianych wynikających z własności. Z kolei zastosowanie progu 25 procent charakterystycznego dla procedur AML dotyczących beneficjentów rzeczywistych jest błędem merytorycznym, ponieważ w obszarze sankcji międzynarodowych obowiązują odrębne progi procentowe i inne rygory prawne niż w standardowej należytej staranności klienta.

Wniosek: Zasada 50 procent wymaga sumowania udziałów wszystkich osób zablokowanych w celu ustalenia, czy podmiot zależny podlega automatycznym sankcjom, niezależnie od jego obecności na oficjalnych listach.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC oraz regulacjami Unii Europejskiej dotyczącymi zasady 50%, każdy podmiot, który jest posiadany w co najmniej 50% przez jedną lub więcej osób lub podmiotów objętych sankcjami, jest traktowany tak, jakby sam znajdował się na liście sankcyjnej. W opisanym scenariuszu spółka Beta jest objęta sankcjami, ponieważ osoba na liście SDN posiada w niej 55% udziałów. Ponieważ spółka Beta (podmiot sankcjonowany) posiada 60% udziałów w spółce Alfa, sankcje przenoszą się na spółkę Alfa. W takim przypadku instytucja finansowa ma obowiązek zablokować aktywa spółki Alfa i złożyć stosowne raporty do organów nadzorczych, ponieważ podmiot ten jest uznawany za sankcjonowany z mocy prawa, mimo braku bezpośredniego wpisu na listę.

Niepoprawnie: Podejście sugerujące jedynie wzmożone monitorowanie transakcji jest błędne, ponieważ ignoruje fakt, że spółka Alfa jest de facto podmiotem sankcjonowanym na mocy zasady 50%, co wymaga blokady, a nie tylko nadzoru. Metoda obliczania udziału proporcjonalnego (mnożenie 55% przez 60%, co daje 33%) jest częstym błędem interpretacyjnym; w prawie sankcyjnym, jeśli na którymkolwiek etapie łańcucha własności występuje kontrola powyżej 50%, sankcje ‘przepływają’ w pełnym zakresie na podmiot zależny. Zastosowanie standardowych procedur AML dotyczących beneficjenta rzeczywistego (UBO) i progu 25% jest niewystarczające w kontekście reżimów sankcyjnych, gdzie kluczowy jest automatyzm blokowania aktywów podmiotów kontrolowanych przez osoby z list restrykcyjnych.

Wniosek: Zasada 50% nakłada obowiązek blokowania aktywów podmiotu zależnego, jeśli podmiot sankcjonowany posiada w nim co najmniej 50% udziałów, bez stosowania matematycznego mnożenia udziałów w dół łańcucha własności.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC (tzw. 50 Percent Rule) oraz analogicznymi przepisami Unii Europejskiej, podmiot jest uznawany za objęty sankcjami, jeśli jedna lub więcej osób zablokowanych posiada w nim łącznie, bezpośrednio lub pośrednio, 50% lub więcej udziałów. W opisanym scenariuszu osoba SDN kontroluje w pełni Spółkę X (100% udziałów) oraz posiada pakiet kontrolny w Spółce Y (60% udziałów). Oznacza to, że oba te podmioty są traktowane jako zablokowane. W konsekwencji ich udziały w nowym kliencie (35% od Spółki X oraz 20% od Spółki Y) podlegają agregacji, co daje łącznie 55% udziałów należących do podmiotów sankcjonowanych. Przekroczenie progu 50% skutkuje automatycznym objęciem klienta sankcjami przez prawo, niezależnie od braku jego bezpośredniego wpisu na listy.

Niepoprawnie: Podejście ograniczające się wyłącznie do własności bezpośredniej jest błędne, ponieważ ignoruje kluczową zasadę agregacji udziałów pośrednich i kontroli nad łańcuchem własności. Sugestia dotycząca stosowania progu 25% jest nieprawidłowa, gdyż jest to standard identyfikacji beneficjenta rzeczywistego w ramach AML, a nie próg decydujący o automatycznym objęciu podmiotu sankcjami finansowymi. Twierdzenie, że progi procentowe są jedynie pomocnicze lub wymagają każdorazowej opinii organu nadzoru, jest niezgodne z charakterem przepisów sankcyjnych, które nakładają na instytucje finansowe obowiązek samodzielnej blokady aktywów w przypadku spełnienia kryteriów własnościowych.

Wniosek: Kluczowym elementem audytu sankcyjnego jest weryfikacja, czy instytucja prawidłowo agreguje wszystkie udziały pośrednie należące do podmiotów kontrolowanych przez osoby zablokowane, zgodnie z zasadą 50 procent.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC oraz regulacjami Unii Europejskiej dotyczącymi zasady 50 procent, podmiot jest uznawany za objęty sankcjami, jeżeli jedna lub więcej osób objętych sankcjami posiada w nim łącznie 50 procent lub więcej udziałów, bezpośrednio lub pośrednio. W opisanym scenariuszu Pan Kowalski posiada 40 procent udziałów bezpośrednio oraz kontroluje 60 procent udziałów w spółce Delta, która posiada 20 procent udziałów w Gamma. Obliczając udział pośredni (60 procent z 20 procent), otrzymujemy 12 procent. Łączny udział osoby sankcjonowanej wynosi zatem 52 procent (40 procent bezpośrednio + 12 procent pośrednio), co automatycznie nakłada sankcje na spółkę Gamma, nawet jeśli nie figuruje ona bezpośrednio na listach sankcyjnych.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak sumowania udziałów bezpośrednich i pośrednich jest błędne, ponieważ organy regulacyjne wymagają agregacji wszystkich powiązań własnościowych osób sankcjonowanych. Stosowanie progu 25 procent właściwego dla procedur AML i identyfikacji beneficjenta rzeczywistego jest nieprawidłowe w kontekście sankcji, gdzie kluczowy jest próg 50 procent i automatyzm wynikający z własności. Oczekiwanie na bezpośrednie wpisanie spółki zależnej na listę sankcyjną przed podjęciem działań jest poważnym błędem operacyjnym, gdyż zasada 50 procent nakłada obowiązek blokowania aktywów i zakazu udostępniania zasobów na mocy samego prawa własności.

Wniosek: Skuteczna kontrola sankcyjna wymaga agregacji bezpośrednich i pośrednich udziałów osób sankcjonowanych w celu zweryfikowania, czy łączny poziom własności osiąga lub przekracza próg 50 procent.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi Unii Europejskiej oraz najlepszymi praktykami w zakresie sankcji, podmiot uznaje się za objęty sankcjami nie tylko wtedy, gdy osoba objęta sankcjami posiada ponad 50% udziałów, ale również wtedy, gdy sprawuje ona nad nim faktyczną kontrolę. Prawo do mianowania większości organu nadzorczego oraz decydowanie o kluczowych kwestiach finansowych stanowi wyraźną przesłankę kontroli. W takim przypadku, mimo że próg własnościowy OFAC (50%) nie został przekroczony, instytucja działająca w jurysdykcji UE musi zastosować środki ograniczające, aby uniknąć naruszenia przepisów unijnych.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak sankcji ze względu na posiadanie mniej niż 50% udziałów jest błędne, ponieważ ignoruje unijne kryterium kontroli, które jest niezależne od progu kapitałowego. Zastosowanie wyłącznie wzmożonych środków należytej staranności (EDD) w ramach AML jest niewystarczające i niebezpieczne, gdyż sankcje wymagają natychmiastowego zamrożenia aktywów, a nie tylko monitorowania. Wystąpienie o licencję przed podjęciem działań zabezpieczających jest procedurą nieprawidłową, ponieważ licencje są wydawane na konkretne działania po uprzednim zidentyfikowaniu i zabezpieczeniu relacji z podmiotem sankcjonowanym.

Wniosek: Skuteczna kontrola sankcji wymaga analizy nie tylko struktury własnościowej, ale także faktycznego sprawowania kontroli nad podmiotem, co jest kluczowym elementem wytycznych UE.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi podmiotów posiadanych przez osoby zablokowane, podmiot uznaje się za objęty sankcjami, jeśli jest on własnością w co najmniej 50 procentach przez jedną lub więcej osób znajdujących się na liście SDN. Kluczowym aspektem jest tutaj zasada agregacji, która nakazuje sumowanie udziałów wszystkich osób zablokowanych. W opisanym scenariuszu łączny udział podmiotów sankcjonowanych wynosi 55 procent (30 procent plus 25 procent), co oznacza, że spółka córka jest automatycznie traktowana jako podmiot zablokowany, mimo że jej nazwa nie widnieje bezpośrednio na liście sankcyjnej.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak sankcji ze względu na brak większościowego udziału jednego podmiotu jest błędne, ponieważ ignoruje obowiązek agregacji udziałów wielu osób zablokowanych. Skupienie się wyłącznie na kryterium kontroli operacyjnej charakterystycznym dla wytycznych Unii Europejskiej jest niewystarczające w kontekście globalnych operacji bankowych i ryzyka sankcji wtórnych USA. Z kolei kontynuowanie obsługi transakcji w oczekiwaniu na licencję lub wyjaśnienia organów regulacyjnych stanowi bezpośrednie naruszenie przepisów, gdyż blokada aktywów musi nastąpić natychmiast po zidentyfikowaniu przekroczenia progu własnościowego.

Wniosek: Zasada 50 procent OFAC wymaga sumowania udziałów wszystkich podmiotów zablokowanych w celu ustalenia, czy dana jednostka podlega sankcjom z mocy prawa.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC (Zasada 50%) oraz regulacjami Unii Europejskiej, podmiot uznaje się za objęty sankcjami, jeżeli jedna lub więcej osób znajdujących się na listach sankcyjnych posiada w nim łącznie 50% lub więcej udziałów. W opisanym scenariuszu suma udziałów dwóch osób sankcjonowanych wynosi 55% (40% + 15%), co oznacza, że spółka Alfa Sp. z o.o. jest traktowana jako podmiot zablokowany na mocy prawa, nawet jeśli nie została ona bezpośrednio wymieniona z nazwy na listach sankcyjnych. Agregacja udziałów jest kluczowym elementem należytej staranności w zakresie sankcji.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak sankcji z powodu braku indywidualnego pakietu większościowego jest błędne, ponieważ organy regulacyjne wymagają sumowania udziałów wszystkich osób zablokowanych. Sugestia dotycząca proporcjonalnego blokowania środków (tylko 55%) jest niezgodna z prawem, gdyż status sankcyjny podmiotu ma charakter binarny – albo cały podmiot jest zablokowany, albo nie. Skupienie się wyłącznie na kontroli zarządczej przy jednoczesnym ignorowaniu przekroczenia progu własnościowego 50% stanowi poważne naruszenie compliance, ponieważ własność na tym poziomie automatycznie skutkuje objęciem podmiotu restrykcjami.

Wniosek: Zasada 50% wymaga agregacji udziałów wszystkich osób objętych sankcjami, co oznacza, że podmiot jest zablokowany, jeśli łączny udział takich osób osiąga lub przekracza próg 50%.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi zasady 50 procent, każdy podmiot, który jest własnością w 50 procentach lub więcej, bezpośrednio lub pośrednio, jednej lub większej liczby osób zablokowanych (SDN), jest uważany za zablokowany. Kluczowym aspektem tej regulacji jest wymóg agregacji udziałów. Jeśli suma udziałów wszystkich podmiotów znajdujących się na liście SDN wynosi co najmniej 50 procent, podmiot zależny jest automatycznie traktowany jako zablokowany, nawet jeśli jego nazwa nie widnieje na liście sankcyjnej. W opisanym scenariuszu łączny udział podmiotów zablokowanych wynosi 55 procent (45 procent plus 10 procent), co obliguje instytucję do zablokowania aktywów i transakcji tego klienta.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak blokady z powodu braku pakietu kontrolnego u pojedynczego udziałowca jest błędne, ponieważ ignoruje zasadę agregacji udziałów wielu osób zablokowanych. Twierdzenie, że podmiot musi być wyraźnie wymieniony z nazwy na liście SDN, jest niezgodne z koncepcją sankcji dorozumianych wynikających z własności. Z kolei zastosowanie progu 25 procent charakterystycznego dla procedur AML dotyczących beneficjentów rzeczywistych jest błędem merytorycznym, ponieważ w obszarze sankcji międzynarodowych obowiązują odrębne progi procentowe i inne rygory prawne niż w standardowej należytej staranności klienta.

Wniosek: Zasada 50 procent wymaga sumowania udziałów wszystkich osób zablokowanych w celu ustalenia, czy podmiot zależny podlega automatycznym sankcjom, niezależnie od jego obecności na oficjalnych listach.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi zasady 50 procent, podmiot jest uznawany za objęty sankcjami, jeśli jedna lub więcej osób zablokowanych posiada w nim łącznie, bezpośrednio lub pośrednio, 50 procent lub więcej udziałów. W procesie audytu należy zweryfikować, czy bank prawidłowo agreguje udziały. Jeśli osoba objęta sankcjami posiada 45 procent udziałów bezpośrednio oraz posiada istotne udziały w innym współwłaścicielu, audytor musi ocenić, czy łączna własność (bezpośrednia i pośrednia) przekracza próg 50 procent. Kluczowym błędem w scenariuszu jest przyjęcie przez bank, że liczy się tylko własność bezpośrednia, co jest sprzeczne z wymogami agregacji udziałów podmiotów sankcjonowanych.

Niepoprawnie: Podejście skupiające się wyłącznie na kontroli operacyjnej zamiast na strukturze własnościowej jest błędne, ponieważ zasada 50 procent opiera się na twardym kryterium własności, a brak kontroli nie zwalnia z obowiązku blokowania aktywów przy przekroczeniu progu udziałów. Twierdzenie, że zasada 50 procent dotyczy tylko Unii Europejskiej, jest nieprawdziwe, gdyż jest to kluczowy element regulacji OFAC w USA. Sugestia, że brak wykorzystania amerykańskiego systemu finansowego rozwiązuje problem, jest niebezpieczna z punktu widzenia audytu, ponieważ nie zmienia ona statusu podmiotu jako sankcjonowanego i naraża instytucję na ryzyko sankcji wtórnych oraz utratę reputacji.

Wniosek: Skuteczny audyt sankcji musi potwierdzić, że instytucja prawidłowo stosuje zasadę agregacji udziałów bezpośrednich i pośrednich wszystkich podmiotów zablokowanych przy obliczaniu progu 50 procent własności.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi podmiotów należących do osób zablokowanych (tzw. zasada 50%), każdy podmiot, który jest własnością w co najmniej 50 procentach, bezpośrednio lub pośrednio, jednej lub większej liczby osób zablokowanych, jest uważany za zablokowany. W opisanym scenariuszu podmiot z listy SDN posiada 45% udziałów bezpośrednio oraz kontroluje 60% udziałów w spółce Beta, która posiada 10% udziałów w spółce Alfa. Obliczając udział pośredni (60% z 10% = 6%) i dodając go do udziału bezpośredniego (45%), otrzymujemy łączny wynik 51%. Przekroczenie progu 50% oznacza, że spółka Alfa jest automatycznie objęta sankcjami, nawet jeśli nie figuruje ona imiennie na liście SDN.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak sankcji ze względu na 45% udział bezpośredni jest błędne, ponieważ ignoruje wymóg agregacji udziałów pośrednich i bezpośrednich wszystkich podmiotów zablokowanych. Skupienie się wyłącznie na kontroli operacyjnej lub zarządczej jest niewystarczające w kontekście przepisów OFAC, które opierają się na sztywnym progu własnościowym, niezależnie od faktycznego sprawowania kontroli. Zastosowanie progu 25% jest typowe dla procedur AML/KYC przy identyfikacji beneficjenta rzeczywistego, jednak w reżimie sankcyjnym OFAC kluczowy jest próg 50%, a jego błędne zinterpretowanie może prowadzić do naruszenia przepisów lub nieuzasadnionego blokowania transakcji.

Wniosek: Skuteczna analiza sankcyjna wymaga agregowania wszystkich bezpośrednich i pośrednich udziałów podmiotów zablokowanych, aby sprawdzić, czy łączna własność osiąga lub przekracza próg 50 procent.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi podmiotów należących do osób zablokowanych (tzw. Revised Guidance on Entities Owned by Persons Whose Property and Interests in Property are Blocked), podmiot jest uznawany za zablokowany, jeżeli jedna lub więcej osób objętych sankcjami posiada w nim łącznie, bezpośrednio lub pośrednio, 50 procent lub więcej udziałów. W opisanym scenariuszu suma udziałów dwóch osób znajdujących się na liście SDN wynosi 55 procent (40 procent + 15 procent), co oznacza, że spółka luksemburska jest automatycznie traktowana jako podmiot zablokowany na mocy prawa, nawet jeśli żadna z tych osób nie posiada samodzielnie pakietu większościowego.

Niepoprawnie: Podejście zakładające, że żaden z udziałowców nie posiada samodzielnie 50 procent udziałów, jest błędne, ponieważ zasada OFAC nakazuje agregację udziałów wszystkich osób zablokowanych. Twierdzenie, że decydująca jest wyłącznie kontrola operacyjna lub faktyczne zarządzanie, jest nieprawidłowe w kontekście automatyzmu zasady 50 procent, która opiera się na kryterium własnościowym, a nie tylko na sprawowaniu kontroli. Argument o konieczności działania w formalnym porozumieniu lub strukturze joint venture również nie znajduje odzwierciedlenia w przepisach, gdyż udziały sumują się bez względu na relacje między współwłaścicielami, o ile każdy z nich jest podmiotem sankcjonowanym.

Wniosek: Zasada 50 procent OFAC wymaga sumowania udziałów wszystkich osób zablokowanych w celu ustalenia, czy dany podmiot jest automatycznie objęty sankcjami z mocy prawa.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC (Zasada 50%) oraz regulacjami Unii Europejskiej, podmiot jest uznawany za objęty sankcjami, jeśli osoby na listach sankcyjnych posiadają w nim łącznie 50% lub więcej udziałów (agregacja). Ponadto, zarówno OFAC, jak i organy UE kładą duży nacisk na koncepcję kontroli. Nawet jeśli progi własnościowe nie zostaną osiągnięte, podmiot może zostać uznany za sankcjonowany, jeśli osoba objęta sankcjami sprawuje nad nim faktyczną kontrolę (np. prawo do mianowania zarządu). Audyt musi zatem zalecić podejście uwzględniające oba te aspekty, aby zapobiec naruszeniom wynikającym z rozproszonej struktury własnościowej osób sankcjonowanych.

Niepoprawnie: Podejście sugerujące brak konieczności agregacji udziałów jest błędne, ponieważ standardy OFAC wyraźnie wymagają sumowania udziałów wszystkich osób zablokowanych w celu ustalenia, czy podmiot jako całość podlega sankcjom. Poleganie wyłącznie na automatyzacji i certyfikacji dostawcy oprogramowania bez weryfikacji wewnętrznych reguł logicznych (takich jak agregacja) jest niewystarczające z punktu widzenia audytu opartego na ryzyku, gdyż systemy AST często wymagają specyficznej konfiguracji pod daną jurysdykcję. Z kolei stosowanie progów AML (25%) zamiast sankcyjnych (50%) jest błędem metodologicznym; choć próg 25% wydaje się bezpieczniejszy, zasady te służą innym celom i nie uwzględniają specyficznej dla sankcji logiki agregacji oraz definicji kontroli, co może prowadzić do błędnej klasyfikacji ryzyka.

Wniosek: Skuteczny program zgodności z sankcjami musi uwzględniać agregację udziałów wszystkich osób zablokowanych oraz niezależną ocenę kontroli nad podmiotem, wykraczając poza proste progi własnościowe pojedynczych osób.

Poprawnie: Zgodnie z wytycznymi OFAC dotyczącymi podmiotów należących do osób zablokowanych (tzw. Revised Guidance on Entities Owned by Persons Whose Property and Interests in Property are Blocked), podmiot jest uznawany za objęty sankcjami, jeśli jedna lub więcej osób zablokowanych posiada w nim łącznie, bezpośrednio lub pośrednio, 50% lub więcej udziałów. W opisanym scenariuszu podmiot A (30%) oraz podmiot B (25%) posiadają łącznie 55% udziałów w spółce Gamma. Ponieważ suma udziałów osób zablokowanych przekracza próg 50%, spółka Gamma jest automatycznie traktowana jako podmiot zablokowany na mocy prawa, nawet jeśli nie została ona wymieniona z nazwy na liście SDN. Jest to kluczowy element należytej staranności w zakresie sankcji, wymagający agregacji udziałów wszystkich zablokowanych stron.

Niepoprawnie: Podejście zakładające brak sankcji z powodu braku indywidualnego przekroczenia progu 50% przez każdego z udziałowców z osobna jest błędne, ponieważ wytyczne OFAC wyraźnie nakazują sumowanie udziałów wszystkich osób zablokowanych. Sugestia zastosowania progu 25% wynika z pomylenia standardów AML dotyczących identyfikacji beneficjenta rzeczywistego z rygorystycznymi progami własnościowymi w reżimie sankcyjnym. Z kolei skupienie się wyłącznie na kontroli operacyjnej zamiast na strukturze kapitałowej jest niewystarczające, gdyż zasada 50% opiera się na własności i skutkuje automatycznym zablokowaniem mienia bez konieczności udowadniania faktycznego wywierania wpływu na zarząd.

Wniosek: Zasada 50% OFAC wymaga sumowania udziałów wszystkich osób zablokowanych w celu ustalenia, czy podmiot zależny podlega automatycznym sankcjom blokującym.